De ene dag werkt hij aan een dijkversterking, de andere dag staat hij voor een klas vol toekomstige landschapsarchitecten. In zijn vrije tijd is hij te vinden bij zijn pasgeboren zoontje of in de moestuin. Sinds anderhalf jaar brengt Sjaak Punt die brede blik ook mee naar het bestuur van de Landschapstriënnale.
Sjaak is landschapsarchitect bij Arcadis, waar hij werkt aan uiteenlopende ruimtelijke opgaven, van de eerste ideeën en gebiedsprocessen tot de uiteindelijke uitvoering. Daarnaast is hij gastdocent aan de Academie van Bouwkunst in Amsterdam. In 2025 werd hij gevraagd om het bestuur van de Stichting Landschapstriënnale te versterken.
Een frisse blik
Hoewel Sjaak binnen het bestuur geen formele portefeuille heeft, neemt hij als jongste en kortst zittende bestuurslid een frisse blik mee. ‘Ik merk dat mijn bijdragen helpen om dingen binnen de triënnale anders vorm te geven dan voorheen. Zeker in deze meer compacte editie, die anders is dan eerdere edities kan dit helpen. Het nadenken over de opgaven binnen het vakgebied en het inhoudelijk vormgeven van deze editie is het leukste van dit werk.’
Partners
Volgens Sjaak schuilt de kracht van de Landschapstriënnale in de samenwerking met regionale partners. Dat vraagt soms ook om loslaten. ‘Als landelijke stichting zijn we maar een klein clubje. Dat betekent dat we sterk leunen op onze partners die tijdens deze editie samen met ons de activiteiten organiseren. Het vinden van de juiste balans tussen richting geven en ruimte bieden, vind ik een interessante uitdaging.’
Daarnaast vraagt het bestuurswerk behoorlijk wat tijd. ‘Meer dan ik vooraf had verwacht’ vertelt hij lachend. ‘Naast mijn werk, het lesgeven en een pasgeboren zoontje is het soms flink puzzelen. Maar als je ergens energie van krijgt, maak je er toch tijd voor.’
Water als inspiratie
Water is altijd een groot onderdeel van zijn leven geweest. ‘Ik ben opgegroeid aan de Hollandse IJssel in de Krimpenerwaard en ben van jongs af aan gek op water en boten. Of ik nu in een kano, een zeilboot of een sloep zit, op het water voel ik me thuis.’
Ook in zijn werk is water nooit ver weg. ‘Ik werk veel aan integrale wateropgaven, van dijkversterkingen tot natuurontwikkeling en de aanpassingen aan watersystemen die daarbij horen. Water is nooit een opgave op zichzelf; het raakt alles wat we doen in het landschap.’
Juist daarom kijkt hij uit naar de Landschapstriënnale. ‘Het mooie van deze editie is dat we mensen uit heel verschillende werelden samenbrengen. Ontwerpers, overheden, bewoners, studenten en organisaties. Want de vraag hoe we leren leven met water is uiteindelijk een vraag die ons allemaal aangaat.’
